Beklenti değeri: net para, R katsayısı ve örneklem belirsizliği

İsabet oranı, sonuçların büyüklüğü ve maliyetler olmadan kârlılığı belirlemez. Kurgusal %70 olasılıkla +50 USD ve %30 olasılıkla −200 USD modelinin ortalaması −25 USD/işlem. Beklenti değeri tanımlanmış sonuç dağılımının ortalamasıdır; işlem günlüğü seçilmiş geçmiş sonuçlardan bir tahmin verir. Pozitif örneklem ortalaması tek başına gelecek kârlılık veya bileşik büyüme kararı değildir.

Expectancy gerçekte nedir?

İşlem başına beklenen net kâr/zarar, belirtilmiş dağılıma aittir. Geçmişte tahmin etmek için net sonuçları toplayıp tamamını içeren işlem sayısına bölün. Eşdeğer formül: kazanma sıklığı×ortalama kazanç−kaybetme sıklığı×ortalama kayıp; son çarpandaki kayıp pozitif büyüklük olarak yazılır. Tam sıfır sonuçlar toplam sayıda kalır; kazanç ve kayıp sıklıkları bu yüzden her zaman bire toplamlanmaz.

Örneğin %70 kez +1 birim ve %30 kez −3 birim 0,7−0,9=−0,2 birim verir; ek maliyet öncesi. Formülde tam yüz işlem şartı yoktur. Yüz gözlemde rastlantı kendiliğinden yok olmaz; belirsizlik yayılıma, bağımlılığa ve temsile bağlıdır. Sonucun birimi para, yüzde veya R olabilir; aynı isim bu ölçüleri eşitlemez.

İsabet oranı niçin tek başına yanıltır?

Kaynak üç varsayımsal strateji aynı 10.000 EUR hesap ve EUR/USD çiftiyle karşılaştırılır. A: %70 kazanç, ortalama +50/−100 EUR; B: %50, +100/−50 EUR; C: %60, +80/−120 EUR. Bu atanmış dağılımlar için ortalamalar aşağıdadır, gerçekleşmiş dizi garantisi değildir.

B’nin ortalaması A’nın beş katı; daha düşük isabet tek başına kötü değildir. C’de sıfır ortalama, her gerçek dizinin sıfırla biteceğini söylemez. Günlük zaten net sonuç içeriyorsa maliyeti ikinci kez düşmeyin. Vergi yatırımcıya/ürüne/yıla bağlı ayrı hesaptır; işlem başına evrensel sabit kesinti değildir. Avantajı inceleme ve kazanç/kayıp oranı aynı tanımlarla birlikte okunur.

R katsayıları: her işlemin kendi başlangıç riski

Van Tharp çerçevesinde R, o işlemin başlangıçta planlanan risk tutarıdır. İşaretli net sonucu kendi R’sine bölün; masraf tanımını tutarlı kurun. R mutlaka sermayenin %1 veya %2’si değildir; gerçek kayıp −1 R’yi aşabilir. Ölçeği normalize eder, ama stop, gerçekleşme ve dağılımları aynı stratejiye dönüştürmez. Riskler değişiyorsa önce her işlemin katsayısını hesaplayın, sonra ortalayın.

Kaynak ikili model %50 +2 R ve %50 −1 R için 0,5 R/işlem; %40 +2 R ve %60 −1 R için 0,2 R verir. Varsayılan ortalama 0,5 R kalırsa 100 işlemde beklenen toplam 50 R. Her işlemde sabit başlangıç R=100 EUR ise 5.000 EUR beklenen toplam; sonuç tanımında atlanmış maliyet öncesi. Bu gerçekleşecek kâr değildir.

Güncel özkaynağa göre R yeniden hesaplanırsa EUR tutarı değişir. Sabit kesirli ikili modelde son sermaye sonuç sayılarından türetilebilir; farklı sonuçlar, maliyet ve adımlar işlem düzeyindeki girdileri ister. Sıra, düşüşte ayrıca önemlidir. Yüzde 1 modeli seçilmiş bir bütçe yöntemidir, her R’nin tanımı değil.

Kaynak ayrı iki işlemde +200 USD/R=100 USD →+2 R; −100 USD/R=200 USD →−0,5 R. Ortalama +0,75 R. Para ortalaması 50 USD’yi ortalama risk 150 USD’ye bölmek yaklaşık 0,3333 verir; bu farklı bir ölçüdür. R ortalamasını sonradan bütün sonuçları tek ortalama paydaya bölerek bulmayın.

Beklenti aralıkları neyi ifade eder?

Kaynak aralıklar doğrulanmış kalite notu, kişisel işlem kuralı veya sermaye tahsis eşiği değildir. 0,5 R üstü büyük pozitif örneklem ortalaması; 0,3–0,5 R ve 0,1–0,3 R pozitif ortalamalar; 0–0,1 R küçük pozitif ortalama; sıfır altı seçilmiş kayıtta negatif ortalamadır. Maliyetin brüt mü net mi olduğu belirtilmeden kapsanıp kapsanmadığı bilinmez. Net 0,1 R’yi yeniden maliyetsizmiş gibi sınıflamayın.

Ortalama kayıp serilerini veya en büyük düşüşü açıklamaz. Aynı ortalamalı dağılımlarda yayılım ve uç kayıplar farklı olabilir. Pozitif aritmetik yüzde ortalaması, bileşik sermaye artışı garantisi de değildir.

Pozitif yüzde ortalaması, pozitif bileşik sonuç değildir

Kaynak iki dönemde dış akım ve ek maliyet yok. İlk dönem 100 keyfî sermaye biriminin +%50’si 150 yapar; ikinci dönem güncel 150’nin −%40’ı 90 bırakır. Büyük yüzdeler aritmetiği göstermek için seçilmiştir, hedef veya risk önerisi değildir; olasılık modeli atanmaz.

Getiri ortalaması (50−40)/2=+%5. Sermaye ise 100×1,50×0,60=90, toplam −%10. Para sonuçları +50 ve −60, ortalama −5 birim. Bu, önceki net para ortalamasıyla çelişmez; birim ve taban değişmiştir. Kaydedilmiş +%5’i doğrudan iki dönemin toplam getirisi veya gelecek beklentisi saymayın.

TRY günlüğü: para birimi ve R normalizasyonu sonucu değiştirir

Ayrı kurgusal iki işlem: tüm işlem maliyetleri zaten net USD sonuçta dahil. Birincisi +60 USD, o sonuca atanmış çevrim 30 TRY/USD; başlangıç R=1.000 TRY. İkincisi −40 USD, çevrim 50 TRY/USD; başlangıç R=500 TRY. Dış akım yok; bunlar gözlenen kur veya gerçek kişisel kayıt değildir. Aynı para biriminde USD ortalaması +10 USD/işlem.

Eşleşen sonuçlar TRY’de +1.800 ve −2.000: toplam −200, ortalama −100 TRY/işlem. USD ortalamasını keyfî tek 40 kuruyla çevirmek +400 TRY verir; farklı soruyu yanıtlar. R sonuçları +1,8 ve −4; ortalama −1,1 R. Ortalama TRY sonucu −100’ü ortalama R bütçesi 750 TRY’ye bölmek −0,1333 olur, R katsayılarının ortalaması değildir.

İkinci modelin −4 R’si, başlangıç planına göre gerçek net kaybın daha büyük atanmasıdır; sebebi veri olmadan boşluk, disiplin veya broker diye etiketlenmez. USD para ortalaması, TRY para ortalaması ve R ortalaması aynı günlükten farklı tanımlarla çıkar. İki işlem geleceğin dağılımını doğrulamaz; sabit kurla bütün geçmişi yeniden yazmak muhasebe veya ekonomik sonucun yerini almaz.

Geçmiş ortalama ne vaat etmez?

Geleceğe çıkarım temsili seçim, tutarlı kurallar, bağımlılık ve maliyet modeli ister. Oynaklığın veya korelasyonun aynı kalması tek başına yeterli değildir. Kural ve ücret değişikliklerini kaydedin, tanımı aynı pencereleri kıyaslayın. İşlem istatistikleri ortalamayı yayılım ve düşüşle birlikte okumanıza yardımcı olur.

Örneklem büyüklüğü ile belirsizliği ayırın

On işlem ortalaması o on sonucu anlatır; gelecek beklentisi için genellikle zayıf bilgidir. Otuz sınırlı gözlemden, yayılım ve bağımlılık olmadan 0,3 R için 0,15–0,45 R aralığı çıkarılamaz. Yüz işlem benzer örnekleme koşullarında otuzdan fazla bilgi taşır; fakat evrensel sermaye artırma izni değildir.

Bağımsız, aynı sonlu varyanslı çekilişlerde ortalamanın standart hatası σ/√n; örneklemle yaklaşık s/√n. Güven aralığı ayrıca dağılım varsayımı ve kritik değer ister. Aynı varyansla 500 gözlem, 100 gözlemdeki standart hatanın yaklaşık %44,72’sini verir. Hatayı yarıya indirmek dört kat gözlem ister; kümelenmiş veya seçilmiş işlemler basit formülü bozabilir.

Daha büyük temsilî örneklem hassasiyeti artırabilir; uzun kayıt hâlâ temsil dışı olabilir. Kısa kayıt bir hatayı ortaya çıkarabilir, ama kalıcı avantajı kanıtlamaz. Kurulum seçimi dışında değerlendirme verisi, maliyet, yayılım ve bağımlılık birlikte incelenir; belirli sayı işlemin tamamlanması otomatik geçiş eşiği değildir.

Günlüğünüz için dört somut adım

1. Örneklemi ve sonuç tanımını seçin. Kapalı net sonuçların tamamını, tam sıfırlar dahil sayın. Küçük örneklemin sınırını açıklayın; maliyeti bir kez dahil edin.
2. Her R katsayısını ayrı hesaplayın. Net sonucu kendi başlangıç R tutarına bölün, sonra ortalayın. Ortalama sonucu ortalama riske bölmek başka ölçüdür.
3. İşaret ve büyüklüğü tanı aracı olarak kullanın. Yayılım, bağımlılık ve düşüş ile sonucu inceleyin. 0,3 R evrensel hacim artırma izni, daha az işlem otomatik daha yüksek beklenti değildir.
4. İnceleme takvimini yazın. Elli işlem seçilmiş bir pencere olabilir, evrensel geçerlilik değildir. Gürültülü ortalama, stratejinin kalıcı olarak bittiği anı teşhis edemez. Risk planı bütün girdileri kapsasın.